Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 18 czerwca 2025 r., I SA/Wr 96/25, oddalił skargę M. R. (dalej: ,,Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 13 listopada 2024 r., nr 0201-IEW2.4123.22.2024, w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.
W skardze kasacyjnej od tego wyroku Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Wymaga wskazania, że postanowieniem z 5 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonego w tej sprawie wyroku, rozpoznając wniosek analogiczny w swej treści do obecnie analizowanego, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem WSA, Skarżący nie uprawdopodobnił we wniosku wskazanych w nim okoliczności dotyczących sytuacji finansowej i zdrowotnej, przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd wyjaśnił, że ocena tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku strony prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, nie może sprowadzać się do żądania wstrzymania aktu i odbywać się w oderwaniu od szczegółowych informacji o jej rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej. Skarżący lakonicznie uzasadnił swój wniosek wskazując, że wykonanie decyzji z uwagi na kwotę, na którą opiewa obowiązek zapłaty spowoduje dla niego znaczną szkodę i niemożliwe do odwrócenia skutki. Wniosek Skarżącego nie zawierał konkretnych informacji, z których sąd mógłby wywieść, czy odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowodowałaby nieodwracalne skutki. Tym samym, Skarżący nie uprawdopodobnił, że na skutek egzekucji, stronie skarżącej grozi szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Sąd podkreślił, że wykonanie decyzji zawsze powoduje pewne konsekwencje finansowe, co nie oznacza, że w każdym przypadku związane będą z wystąpieniem skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). W konsekwencji, WSA we Wrocławiu uznał, że wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Obecnie rozpatrywany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podobnie jak poprzedni, nie został poparty żadnymi dowodami, obrazującymi sytuację finansową czy zdrowotną Skarżącego. Skarżący wskazał jedynie, że przedwczesna, potencjalna egzekucja należności podatkowych mogłaby w tym przypadku doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia. Stwierdził, że jest zatrudniony na umowę o pracę i uzyskuje dochód w wysokości 3.124,00 złotych netto. Ponadto, leczy się po przebytym 2017 r. zawale serca. Zdaniem Skarżącego, już same te okoliczności, biorąc pod uwagę wielkość spornego zobowiązania podatkowego, powodują, że ewentualne jego ściągnięcie od Skarżącego na tak wczesnym etapie mogłoby skutkować jego niepowetowaną stratą i odbywać się z uszczerbkiem utrzymania jego i najbliższych. Do wniosku nie zostały jednak dołączone żadne dokumenty obrazujące sytuację finansową oraz zdrowotną Skarżącego.
W tej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do odstąpienia na etapie postępowania kasacyjnego od oceny wyrażonej wcześniej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Treść obecnie rozpoznawanego wniosku jest równie ogólnikowa jak poprzedniego i nie uzasadnia zastosowania ochrony tymczasowej. W aktualnym wniosku (tak jak i w złożonym wcześniej) nie udzielono żadnych informacji ani też nie przedstawiono żadnych dokumentów źródłowych o sytuacji majątkowej, finansowej ani zdrowotnej Skarżącego, które pozwoliłyby zweryfikować wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd nie mając informacji o aktualnym stanie finansowym i majątkowym Skarżącego, nie posiada możliwości oceny jego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Przypomnieć przy tym należy, że to na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania spoczywa obowiązek takiego sformułowania wniosku, aby w dokładny i wszechstronny sposób obrazował jej sytuację finansową i majątkową, a tym samym uprawdopodobnił, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do niego zasadne. Obowiązkiem Skarżącego było więc przedstawienie konkretnych okoliczności, które mogą wystąpić w następstwie wykonania decyzji, a także poparcie ich stosownymi dokumentami. Nieprzedstawienie rzeczywistego obrazu, konkretnego niebezpieczeństwa znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków dla strony, skutkuje uznaniem, że Skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.