Uzasadnienie
Wyrokiem z 26 października 2023 r., I SA/Wr 288/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 22 lutego 2022 r., w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.
Skargę kasacyjną od wyroku złożyła skarżąca, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi m.in. naruszenie przepisów prawa materialnego, o którym mowa w art. 174 pkt 1 p.p.s.a., tj.:
- art. 68 § 1 o.p. w zw. z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r., poz. 1043, dalej: "u.p.s.d.") w zw. z art. 21 § 1 pkt 2 o.p. oraz art. 17a ust. 1 u.p.s.d. poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że obowiązek złożenia zeznania podatkowego SD-3 istnieje także w sytuacji określenia na nowo momentu powstania obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d., a także uznaniu, że jeżeli spadkobierca nie złożył zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych (albo złożył je po terminie) organ podatkowy pierwszej instancji dla wywołania skutku w postaci powstania zobowiązania podatkowego, powinien doręczyć decyzję ustalającą zobowiązanie w terminie do 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym przyjęto spadek. Termin ten nie ulega skróceniu, ale może ulec wydłużeniu o maksymalnie kolejne trzy lata (w sumie może biec nieprzerwalnie do 8 lat), jeżeli przed jego upływem wystąpi przesłanka ponownego biegu terminu przedawnienia (art. 6 ust. 4 u.p.s.d.). Jeżeli natomiast przesłanka ponownego biegu terminu wystąpi już po upływie pierwotnego terminu przedawnienia, w szczególności w związku z uprawomocnieniem się orzeczenia sądu o nabyciu spadku, to nowy termin przedawnienia prawa do doręczenia decyzji wywołującej skutek powstania zobowiązania biegnie przez okres 3 lat;