Uzasadnienie
Wyrokiem z 12.03.2026 r. o sygn. III FSK 182/25 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej M. B. uchylił w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26.09.2024 r., sygn. III SA/Wa 1249/24, uchylił w całości postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 28.03.2024 r., nr 1401-IOM.4054.10.2023.2.PK oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.
Pismem z 06.07.2026 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wystąpił z wnioskiem o dokonanie wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12.03.2026 r. o sygn. III FSK 182/25. We wniosku wskazano, że z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd uchylił zaskarżone postanowienie DIAS w Warszawie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, poprzez użycie w uzasadnieniu wyroku sformułowania "dla końcowego załatwienia sprawy koniecznym było również wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego (art. 135 p.p.s.a.)".
Postanowieniem z 16.07.2026 r. o sygn. III FSK 182/25 Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12.03.2026 r., sygn. III FSK 182/25 w ten sposób, że na stronie 15 usunął akapit o treści: "W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dla końcowego załatwienia sprawy koniecznym było również wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego (art. 135 p.p.s.a.), które co prawda opierało się na nieco innych przesłankach niż te, które wskazał organ odwoławczy, jednak i ono nie może się ostać z racji zajętego w nim stanowiska naruszającego art. 306a § 1, § 2 i § 3 O.p., art. 306b § 1 O.p. oraz art. 68 § 1 i § 2 o.p. w zw. z art. 17a ust. 1 u.p.s.d. Organ pierwszej instancji błędnie bowiem wywiódł z art. 17a ust. 1 u.p.s.d. obowiązek złożenia zeznania podatkowego w stanie faktycznym, jaki ustalono w sprawie, oraz z niewykonania tego rzekomego obowiązku organ ten błędnie wywiódł, iż zgodnie z art. 68 § 2 O.p. przedawnienie prawa do doręczenia podatnikowi decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego nastąpi z upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym powstał obowiązek podatkowy na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d., podczas gdy zastosowanie powinien znaleźć termin określony w art. 68 § 1 o.p., co wynika z uchwały NSA z dnia 26 maja 2025 r., sygn. III FPS 2/25".