Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja procesowa wstrzymania wykonania decyzji jest odstępstwem od generalnej zasady jej wykonalności i winno służyć stronie postępowania, chroniąc ją przed negatywnymi skutkami, jakie mogą powstać w wyniku wykonania rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które uzasadniają zastosowanie ochrony tymczasowej, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy, który musi uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie przesądził, w jaki sposób zainteresowany winien we wniosku inicjującym postępowanie incydentalne w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu uwiarygodnić istnienie okoliczności uzasadniających spełnienie przesłanek warunkujących objęcie ochroną tymczasową. W świetle rozpoznawanej sprawy szczególnego znaczenia nabiera okoliczność, że hipoteza normy art. 61 § 3 p.p.s.a. nie odwołuje się do reżimu dowodzenia, wprowadzając jedynie konieczność uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek zawartych w jej treści. Uprawdopodobnienie określonych racji, określane jako ułatwione postępowanie dowodowe zmierzające do uwiarygodnienia twierdzeń, nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia strony o danym fakcie. Strona zobowiązana jest sprostać złagodzonemu reżimowi procedowania dowodowego, niemniej – co należy w tym miejscu wyraźnie zaznaczyć – ocena, czy w realiach konkretnej sprawy rzeczone uprawdopodobnienie braku winy w istocie nastąpiło, pozostawione jest ocenie sądu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek Skarżącego zawierał argumentację pozwalającą na sięgnięcie do dyspozycji art. 61 § 3 p.p.s.a. i zastosowanie ochrony tymczasowej. Strona uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek umożliwiających i uzasadniających zastosowanie środka ochrony, o którym mowa we wskazanym przepisie, nie ograniczając się do ogólnych wywodów na temat istoty wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z przedmiotowego wniosku wynika realne, a nie tylko hipotetyczne, zagrożenie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący sprawuje opiekę nad przewlekle chorą matką, której choroba generuje określone obciążenia w budżecie rodzinnym. Jakkolwiek nałożony na Stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia co do zasady są odwracalne, należy również zgodzić się, iż skutków zapłaty należności pieniężnej nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości i sytuacji ogólnej podatnika. Skarżący zarysował wystarczający obraz swojej sytuacji majątkowo-finansowej rzutujący na ocenę uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanki umożliwiającej przyznanie ochrony tymczasowej. Egzekucja kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji może więc wyrządzić Skarżącemu poważną szkodę, która doprowadzi do znaczącego pogorszenia jego sytuacji materialnej, a okoliczność ta wyczerpuje dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a.
W świetle przywołanych okoliczności argumentację prezentowaną przez Skarżącego na etapie wniosku inicjującego postępowanie wpadkowe, w kontekście całokształtu okoliczności sprawy, należało uznać za wystarczającą do oceny spełnienia przesłanki ryzyka znacznej szkody, a nadto spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 28 listopada 2024 r.