Mając powyższe na uwadze strona skarżąca wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, 2) zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych, 3) rozpoznanie sprawy na rozprawie.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ podatkowy wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ podatkowy złożył oświadczenie zgodnie z którym zrzeka się przeprowadzenia rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Brak było podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.
Na początek przypomnieć – przede wszystkim stronie skarżącej – należy, że na podstawie art. 183§ 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), poza wskazanymi w art. 183§ 2 p.p.s.a. przypadkami nieważności postępowania sądowego, których nie stwierdzono, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę wyłącznie w granicach skargi kasacyjnej, które wyznaczają zarzuty kasacyjne: sformułowane, przedstawione i uzasadnione zgodnie z wymogami i standardami prawnymi wynikającymi z art. 174 p.p.s.a. i art. 176 p.p.s.a.
W sprawie niniejszej skarga kasacyjna – tak w petitum jak i w uzasadnieniu skargi – nie zawiera jakiegokolwiek zarzutu naruszenia przepisów postępowania podatkowego, na podstawie których organy podatkowe ustalają stan faktyczny spornej odpowiedzialności podatkowej, który następnie, w powyższym kontekście prawnym, oceniany jest przez sąd administracyjny, kontrolujący legalność postępowania podatkowego, w którym została wydana zaskarżona do sądu decyzja podatkowa. W rozpoznanej sprawie do tego rodzaju okoliczności faktycznych należały, na przykład, okres sprawowania przez skarżącą funkcji członka zarządu spółki, wykonywanie praw i obowiązków członka zarządu spółki, data skutecznego wypowiedzenia członkostwa w zarządzie spółki, powstanie stanu uzasadniającego wystąpienie z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, bezskuteczność administracyjnej egzekucji podatkowej z majątku spółki. Skarga kasacyjna nie zawiera również przepisów prawa handlowego oraz prawa upadłościowego, na podstawie których przywoływane elementy stanu faktycznego można i należy oceniać, przed końcową subsumcją pod regulacje prawne prawa podatkowego.
Stan faktyczny sprawy nie został więc kasacyjnie zakwestionowany, tak w zakresie jego ustalania jak i badania na podstawie właściwych w jego zakresie unormowań. Powyższy stan faktyczny, natomiast, w pełni uzasadnia zastosowanie do niego przepisów prawa podatkowego odnośnie do odpowiedzialności podatkowej skarżącej za zaległości podatkowe spółki, tak jak uczyniły to organy podatkowe i zaaprobował Sąd pierwszej instancji.
Z tych powodów, na podstawie art. 184 p.p.s.a. i art. 204 pkt 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego.
s. Jacek Pruszyński s. Jacek Brolik s. Bogusław Woźniak