Uzasadnienie
1. Wyrok sądu pierwszej instancji.
Wyrokiem z 14 listopada 2025 r., I SA/Wr 499/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę K. M. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 5 maja 2025 r., nr 0201-IEE1.7192.38.2025.3, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
Z uzasadnienia wyroku wynika, że zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z 3 marca 2025 r., oddalające skargę na czynność egzekucyjną, polegającą na zajęciu tzw. innej wierzytelności pieniężnej. Zdaniem organu odwoławczego, organ egzekucyjny prawidłowo zastosował tryb opisany w art. 89 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r., poz. 479 z późn. zm., dalej: ,,u.p.e.a."), zaś akta sprawy nie potwierdzają zarzutu pominięcia pełnomocnika, albowiem ujawnił się on dopiero po dokonaniu zaskarżonej czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalając skargę stwierdził, że o pierwszej czynności postępowania egzekucyjnego w administracji musi być zawiadomiony bezpośrednio zobowiązany. Dopiero w toku tego postępowania może być zgłoszony lub ustanowiony pełnomocnik. Od momentu zawiadomienia o ustanowieniu pełnomocnika organ egzekucyjny zobligowany jest doręczać pełnomocnikowi wszelkie pisma procesowe i zapewnić udział w postępowaniu taki, jak stronie tego postępowania. Sąd uznał, że w tej sprawie pełnomocnik został ustanowiony dopiero po ponownym wszczęciu postępowania egzekucyjnego i dokonaniu zajęcia egzekucyjnego, zatem ewentualne pełnomocnictwa złożone wcześniej, tj. przed wszczęciem postepowania, nie mogły mieć wpływu na konieczność doręczenia zawiadomienia o ww. czynnościach bezpośrednio zobowiązanego.