Wyrok NSA z dnia 28 maja 2026, sygn. III FSK 349/25

2. art. 6m ust. 2 w zw. z ust. 4 u.c.p.g., poprzez błędną wykładnię i uznanie, że przepis ten stoi na przeszkodzie wypłacie zaistniałej na gruncie prawa materialnego nadpłaty, podczas gdy wniosek Skarżącej zmierza do realizacji przysługującego jej prawa do stwierdzenia nadpłaty, stanowiącego bezpośrednią konsekwencję prawomocnego wyroku sądowego stwierdzającego nieważność przepisów prawa miejscowego, na podstawie których wadliwie uchwalono metodę ustalenia oraz wysokość stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi;

3. art. 81 o.p. w zw. z art. 6q ust. 1 u.c.p.g., poprzez ich niezastosowanie, podczas gdy Stronie przysługuje na mocy ww. przepisów prawo do korekty deklaracji, która koryguje uprzednio błędnie sporządzoną i złożoną deklarację, w szczególności mając na uwadze, że korekty te nie wynikają ze zmiany stanu faktycznego, lecz ze zmiany stanu prawnego spowodowanego stwierdzeniem nieważności uchwały, więc organ powinien uwzględnić te zmiany z urzędu, w konsekwencji warunek z art. 75 § 4 o.p. traci swoje znaczenie, gdyż weryfikacji podlega jedynie poprawność obliczenia nadpłaty.

Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucono także naruszenie prawa procesowego mającego wpływ na wynik sprawy, tj. art. 170 p.p.s.a. polegające na tym, że WSA całkowicie pominął, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby - w konsekwencji nie można pominąć okoliczności stwierdzonych wyrokiem, stwierdzającym nieważność uchwały zmieniającej, który jest prawomocny i należy uznać prawo strony w przedmiocie zaistniałej w ten sposób nadpłaty, skoro jest ona skutkiem wiążącego je – wyroku.

SKO nie wniosło odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że postanowieniem z 28 stycznia 2026 r., sygn. akt III FSK 1366/25, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. przedstawić do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy stwierdzenie przez sąd administracyjny nieważności przepisów uchwały, o której mowa w art. 6k ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2021 r., poz. 888 z późn. zm.), uzasadnia złożenie korekty deklaracji, o której mowa w art. 6m tej ustawy, a także żądanie stwierdzenia nadpłaty w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi w trybie art. 75 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 z późn. zm.), jeżeli gmina dokonała odbioru opadów komunalnych od podmiotu, który tę opłatę uiścił?"

Zagadnienie objęte pytaniem do składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy kwestii prawnej mającej istotne znaczenie w rozpoznawanej sprawie, co w świetle przywołanego przepisu uzasadniało zawieszenie postępowania prowadzonego przed tym sądem do czasu rozstrzygnięcia wątpliwości prawnych.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił zawiesić z urzędu postępowanie w tej sprawie do czasu rozpoznania przedstawionego wyżej zagadnienia prawnego.