Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 26 września 2024 r., III SA/Wa 1522/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. K. (dalej: "skarżąca", "strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 8 maja 2024 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.
2. Jak wskazano w uzasadnieniu orzeczenia, przedmiotem sporu w niniejszej sprawie była kwalifikacja umowy zawartej przez skarżącą z B. K., tj. czy była to umowa przechowania, czy też umowa depozytu nieprawidłowego. W ocenie organów podatkowych sporna umowa stanowiła umowę depozytu nieprawidłowego, która podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W ocenie strony natomiast, umowa ta, której przedmiotem było korzystanie i udostępnienie rachunku bankowego, była zwykłą umową przechowania, zaś korzystanie ze środków zgromadzonych na rachunku bankowym odbywało się na podstawie ustnych umów pożyczki. Sąd pierwszej instancji po analizie okoliczności niniejszej sprawy podzielił stanowisko organu (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
3. Od powyższego orzeczenia skarżąca złożyła skargę kasacyjną wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej wniesiono również o zasądzenie kosztów postępowania oraz zrzeczono się rozpoznania sprawy na rozprawie.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:
I. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: