Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 17 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1673/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 15 maja 2024 r. nr 1401-IEW4.4261.44.2023.19.KD/MO w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych. Jako podstawę prawną orzeczenia Sąd I instancji wskazał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a."
Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. M. ("Skarżący", "Strona") zaskarżając ten wyrok w całości i zarzucając obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 67a w zw. z art. 67b w zw. z art. 120 w zw. z art. 121 w zw. z art. 125 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) – dalej jako: "o.p." poprzez:
a) niezasadne nadanie negatywnych skutków okoliczności udzielania przez M. M. pożyczek na rzecz B. Sp. z o.o. i uznanie przez Sąd, iż działanie takie stanowi wyprowadzanie środków pieniężnych z majątku Skarżącego celem uniemożliwienia egzekucji, podczas gdy pożyczki na rzecz spółki udzielane były już w lutym 2023 roku, kiedy to sytuacja finansowa Skarżącego pozwalała na takie działania i nie wiązała się z ryzykiem braku możliwości zapłaty jednorazowej podatku,
b) niezasadne uznanie, że do powstania problemów finansowych w kontekście braku zapłaty przez niemieckiego kontrahenta doszło z przyczyn leżących po stronie M. M., w sytuacji gdy Skarżący nie miał możliwości przewidywania, że jego kontrahent nie zaspokoi jego roszczenia o zapłatę kilkudziesięciu tysięcy złotych,
c) niezasadne uznanie, że sytuacja majątkowa M. M. nie uzasadnia rozłożenia na raty przedmiotowego zadłużenia z uwagi na fakt, że M. M. przeznacza miesięcznie kwotę 12.000 zł na spłatę kredytów, jak również jest właścicielem nieruchomości, podczas gdy już pominięto fakt, że M. M. z uwagi na zawieszoną działalność gospodarczą de facto nie uzyskuje obecnie żadnych dochodów, rodzina Skarżącego — również w zakresie spłat rat kredytu — jest utrzymywana przez małżonkę Skarżącego, z którą Skarżący zawarł umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej, jak również fakt, że nieruchomość stanowiąca własność posiada zabezpieczenie hipoteczne w związku z wcześniejszym kredytowaniem jej zakupu i w przypadku braku zapłaty którejkolwiek z rat bank kredytujący zakup będzie upoważniony do dokonania sprzedaży nieruchomości, co z kolei doprowadzi do pozbawienia Skarżącego i jego rodziny miejsca do życia,
które to naruszenia skutkowały niezasadnym uznaniem, że Skarżącemu nie przysługuje prawo do skorzystania z wnioskowanej ulgi podatkowej.
W oparciu o powyższe zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz uchylenie poprzedzających go decyzji Organu I i II instancji i rozłożenie świadczenia publicznoprawnego na raty zgodnie z wnioskiem Skarżącego oraz zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm prawem przepisanych.
Pismem z 5 lutego 2025 r. Skarżący zrzekł się przeprowadzenia rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstawach, zatem podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie stwierdzono żadnej z wad, która świadczyłaby o tym, że postępowanie sądowoadministracyjne zakończone zaskarżonym wyrokiem dotknięte było nieważnością w rozumieniu § 2 powołanego artykułu. Dlatego też, Naczelny Sąd Administracyjny, kontrolując zaskarżony wyrok, zobowiązany jest ograniczyć się do zbadania, czy wyrok ten uchybia przepisom wskazanym w skardze kasacyjnej w ramach podstaw z art. 174 p.p.s.a. Stosownie do ostatniego przepisu skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: