Wyrok NSA z dnia 25 lipca 2025, sygn. III FSK 398/24

Faktem jest wyłącznie zaistnienie błędu pisarskiego w dokumencie sądowym. Dokument nie zawiera bezpośredniego pytania podatnika. Jest to postanowienie sądu wszczęte z urzędu w celu sprostowania stwierdzonej omyłki pisarskiej w swoim wcześniejszym orzeczeniu. Nie wynika z niego, by jakakolwiek strona (w tym podatnik) wnioskowała o to sprostowanie. Działanie sądu ma charakter czysto formalny i korygujący oczywisty błąd w dokumentacji. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że błędne wpisanie sygnatury akt ("III FSK 398/23" zamiast "III FSK 398/24") w uzasadnieniu swojego wyroku stanowi oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu art. 156 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd stoi na stanowisku, że taki błąd podlega sprostowaniu z urzędu. Podstawą prawną rozstrzygnięcia są art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a. Sąd postanowił sprostować omyłkę, nakazując umieszczenie odpowiedniej wzmianki na oryginale wyroku i zapewniając, że dalsze odpisy będą zawierały poprawioną sygnaturę. Rozstrzygnięcie to ma charakter wyłącznie formalny i nie dotyczy merytorycznej strony oryginalnej sprawy.