Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 17 października 2024 r. sygn. akt I SA/Kr 618/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę R.W. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 20 czerwca 2024 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.". Wyrok, podobnie jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia, jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
Skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Krakowie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła Skarżąca, zaskarżając ten wyrok w całości.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów:
1) art. 217 Konstytucji RP w związku z art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na opodatkowaniu czynności nie będących przedmiotem opodatkowania w podatku od spadków i darowizn, a co za tym idzie rozszerzenia przedmiotu opodatkowania zawartego w art. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.) dalej: "u.p.s.d.";
2) art. 247 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) dalej "O.p.", w związku z art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na braku uznania, iż opodatkowanie podatkiem od spadków i darowizn przesunięć pieniężnych dokonywanych pomiędzy małżonkami w ramach ich zarządu majątkiem wspólnym nie stanowi rażącego naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności decyzji organu podatkowego;