Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej jako "Sąd pierwszej instancji"), wyrokiem z 27 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Wr 687/25 oddalił skargę A. P. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 22 sierpnia 2025 r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej w sprawie rozłożenia na dalsze raty zaległości podatkowej.
Z uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji wynika, że decyzją z 25 kwietnia 2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. rozłożył Skarżącemu na 12 rat zaległość w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do czerwca 2021 r. wraz z odsetkami za zwłokę.
Przed upływem terminu płatności ostatniej raty, Skarżący złożył na podstawie art. 253a § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2025 r., poz. 111 ze zm. – dalej: "O.p.") wniosek o rozłożenie jej na kolejne 11 rat po 6.000,00 zł i ostatnia dwunasta rata wyrównująca. We wniosku podniesiono, że 20 marca 2025 r. Skarżący zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, posiadane zaległości w zakresie zobowiązań podatkowych są znaczne i ich jednorazowa spłata jest niemożliwa. Skarżący wskazał przy tym na dwa inne układy ratalne dotyczące zaległości w podatku od towarów i usług, które konsekwentnie reguluje, a także - o ile to możliwe - stara się je nadpłacać. Podstawy do udzielania ulgi Skarżący upatruje w przesłance "interesu publicznego" w postaci sprawnego aparatu państwa, który umożliwi stopniową spłatę zobowiązań, tym bardziej, że Skarżący udowodnił i wykazał dobrą wolę przez jak najszybsze i jak najefektywniejsze uiszczenie zaległości podatkowych. Ponadto brak rozłożenia na raty sprawi, że wobec Skarżącego potencjalnie wszczęte zostanie postępowanie egzekucyjne, co spowoduje zwiększenie kwot o wysokość potencjalnych kosztów egzekucyjnych.