Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez WSA oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną, Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga kasacyjna została sporządzona na tyle wadliwie, że uchyla się spod kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zarzucono w niej naruszenie 162, art. 121 i art. 122 O.p. Tymczasem art. 162 zawiera cztery paragrafy, art. 121 – dwa paragrafy, a każda z tych jednostek ma doniosłe znaczenie normatywne i reguluje różną materię. Brak wskazania, który konkretnie przepis każdego z tych artykułów został naruszony uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu kontrolę tych zarzutów.
Przypomnieć trzeba, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia wyroków sądu pierwszej instancji. Zgodnie bowiem z art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, co oznacza, że zakres kontroli tego Sądu określa wnoszący skargę kasacyjną, poprzez wskazanie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Naczelny Sąd Administracyjny nie tylko nie ma obowiązku, ale przede wszystkim prawa domyślania się i uzupełniania zarzutów skargi kasacyjnej oraz argumentacji służącej ich uzasadnieniu. Określenie danej podstawy kasacyjnej musi być precyzyjne, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Nie jest natomiast władny badać, czy sąd pierwszej instancji nie naruszył również innych przepisów, niedostrzeżonych lub pominiętych przy formułowaniu zarzutów skargi kasacyjnej, albo nieprecyzyjnie sformułowanych. Pominięcie określonych zagadnień w skardze kasacyjnej, czy odniesienie się do nich w sposób wybiórczy i ogólnikowy skutkuje niemożnością zakwestionowania przez Naczelny Sąd Administracyjny stanowiska wyrażonego w ich zakresie przez wojewódzki sąd administracyjny lub działające w sprawie organy podatkowe. Argumenty uzasadnienia powinny pozostawać w rzeczowym związku z przedmiotem zarzutów.
Obowiązek wskazania podstaw kasacyjnych i ich należytego uzasadnienia wynika z art. 176 § 1 w związku z art. 174 P.p.s.a. Art. 174 pkt 2 P.p.s.a. stawia wymóg wykazania, że zarzucane uchybienie przepisom postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Dla spełnienia tego wymogu nie wystarczy przytoczenie formuły o naruszeniu przepisów postępowania mającym wpływ na wynik sprawy, lecz konieczne jest wykazanie, który przepis postępowania został naruszony, w jaki sposób oraz wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy. O skuteczności zarzutów, postawionych w oparciu o podstawę kasacyjną określoną w art. 174 pkt 2 P.p.s.a., nie decyduje bowiem każde stwierdzone uchybienie przepisom postępowania, lecz tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
We wniesionej w niniejszej sprawie skardze kasacyjnej nie dość, że nie wskazano konkretnej jednostki art. 162 i art. 121 O.p., to nie wykazano wpływu na wynik sprawy zarzucanego naruszenia przepisów postępowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej prowadzona jest polemika ze stanowiskiem WSA, w oderwaniu od przepisów prawa.
W tej sytuacji co najwyżej powiedzieć można, że wobec niepodważenia ustaleń faktycznych, pozostaje wiążący stan faktyczny przyjęty za miarodajny przez WSA. Według zaś tego stanu faktycznego Skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji w przedmiocie jej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w dacie doręczenia tytułu wykonawczego, co miało miejsce dnia 26 maja 2022 r. Zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania dnia 27 marca 2023 r. w sposób oczywisty nastąpiło z przekroczeniem terminu określonego w art. 162 § 2 O.p.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 204 pkt 1 P.p.s.a.
sędzia P. Borszowski sędzia J. Sokołowska sędzia W. Stachurski