Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W badanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się okoliczności uzasadniających nieważność postępowania (art. 183 § 2 p.p.s.a.) i rozpoznał skargę kasacyjną w podstawach w niej wskazanych.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego chybiony jest zarzut naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 141 § 4 p.p.s.a., w którym Skarżąca podnosi niedokonanie kompletnej oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego poprzez brak wyraźnego odniesienia się do niedopuszczalności egzekucji ze względu na przedawnienie egzekwowanego zobowiązania.
Dokonując kontroli zaskarżonego wyroku, w kontekście tak sformułowanego zarzutu, Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że postępowanie to dotyczy oceny zaskarżonego postanowienia Organu, którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o określone tytuły wykonawcze. Należy zatem podkreślić, że tak określony przedmiot postanowienia Organu, którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego wyznaczał granice sprawy, w ramach której procedował WSA. Godzi się zatem nadmienić, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sformułowanie to jednoznacznie wskazuje na rozstrzyganie w granicach danej sprawy, formułując jednocześnie wyjątek w tym względzie. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko tego sądu zaprezentowane w wyroku z dnia 26 września 2024 r., sygn. akt III OSK 4/23, gdzie uznano, że rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Innymi słowy, sąd nie może wkraczać w sprawę nową, w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydawanych w nim decyzji administracyjnych.
Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że podnoszone w skardze kasacyjnej zbadanie kwestii przedawnienia obowiązku objętego wymienionymi tytułami wykonawczymi wykraczało poza granice przedmiotowej sprawy. Stąd też zarzut jest chybiony.
Ponadto niezasadne jest także wskazane w zarzucie naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego określa się, kiedy ten przepis może być podstawą zarzutu kasacyjnego. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2025 r., sygn. akt III OSK 1584/24 uznano, że przepis art. 141 § 4 p.p.s.a. ma charakter proceduralny, regulujący wymogi uzasadnienia. W ramach rozpatrywania zarzutu naruszenia tego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest jedynie do kontroli zgodności uzasadnienia zaskarżonego wyroku z wymogami wynikającymi z powyższej normy prawnej. O naruszeniu tego przepisu można mówić w przypadku, gdy uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie spełnia jednego z ustawowych, wymienionych w jego treści warunków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie warunki określone w art. 141 § 4 p.p.s.a. zostały spełnione.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.
Sławomir Presnarowicz Stanisław Bogucki Paweł Borszowski (spr.)