Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1902/24 sprawy ze skargi K. P. (dalej: Skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: DIAS, organ odwoławczy) z dnia 25 czerwca 2024 r., w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych, uchylił zaskarżoną decyzję.
Skargę kasacyjną na ww. wyrok złożył pełnomocnik organu, działając na podstawie art. 173 § 1 oraz art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r., poz. 935, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.).
Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 133 § 1, art. 134 § 1 oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 127, art. 180, art. 187 § 1, art. 191 i art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023r. poz. 2383, z późn. zm., dalej: Ordynacja podatkowa), poprzez uchylenie decyzji Skarżącej na skutek błędnego stwierdzenia przez Sąd, że organ w stanie faktycznym sprawy nieprawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, ponieważ przy badaniu podstaw do zastosowania art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej Skarżąca powinna również ocenić materiały złożone przez Stronę wraz z odwołaniem, w przypadku gdy w decyzji Skarżąca wskazał z jakich przyczyn brak jest podstaw do umorzenia zaległości podatkowych Strony i złożone wraz z odwołaniem dokumenty nie wskazują na istnienie przesłanek uzasadniających zastosowanie ulgi w postaci umorzenia zaległości Strony.
Mając na względzie powyższy zarzut wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi na podstawie art. 188 p.p.s.a., w przypadku stwierdzenia braku podstaw do zastosowania art. 188 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Ponadto stosownie do art. 176 § 2 p.p.s.a. oświadczono o zrzeczeniu się rozprawy.
W niniejszej sprawie brak jest odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej i z urzędu biorąc pod rozwagę nieważność postępowania (art. 183 § 1 i 2 p.p.s.a.), nie stwierdził podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku. W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania, a zarzuty kasacyjne nie podważają prawidłowości zaskarżonego wyroku. Skarga kasacyjna została zatem zbadana według reguły związania zarzutami w niej zawartymi (art. 183 § 1 ab initio p.p.s.a.). W tym zakresie okazała się niezasadna i dlatego została oddalona.
Przedmiotem sporu jest odmowa udzielania ulgi w postaci umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r.
Podstawą materialnoprawną uchylonej przez Sąd I instancji decyzji odmawiającej umorzenia części zaległości podatkowej jest art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z 29 sierpnia 1997r. O.p., zgodnie z którym, organ podatkowy na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b O.p., w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Stosując niniejszy przepis prawa organ podatkowy obowiązany jest dokonać ustalenia, czy zachodzi przynajmniej jedna z wymienionych przesłanek zastosowania ulgi, co wymaga zgromadzenia niezbędnego dla tych ustaleń materiału dowodowego oraz przeprowadzenia jego właściwej oceny.