Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 6 września 2023 r., I SA/Kr 236/23, oddalił skargę K. W. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 21 grudnia 2022 r., nr 1201-IEW-3.4261.48.2022.13, w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r.
Pismem z 29 marca 2025 r., Skarżący złożył wniosek o cyt. ,,wydanie przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia w postaci wstrzymania czynności egzekucyjnych (związanych z licytacją nieruchomości o nr KW: [...])" oraz ,,zobowiązanie organu egzekucyjnego do zaniechania wszelkich czynności w zakresie egzekucji, w tym planowanej licytacji, do czasu rozstrzygnięcia sprawy w toku kasacji." We wniosku powołał się na art. 61 § 3. w zw. z art. 61 § 2 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej "p.p.s.a."). Do wniosku dołączył m.in. pismo z 27 lutego 2025 r. dotyczące obwieszczenia o pierwszej licytacji nieruchomości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący w swoim wniosku o ,,zabezpieczenie majątku" domaga się wydania postanowienia o ,,udzieleniu zabezpieczenia w postaci wstrzymania czynności egzekucyjnych". Jednakże wobec wskazanych we wniosku przepisów art. 61 § 2, 3 i 5 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że w istocie Skarżący domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonej w tej sprawie decyzji o odmowie przyznania ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych. Należy podkreślić, że przyznanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym ochrony tymczasowej stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony (vide: postanowienie NSA z 12 lutego 2013 r., I OZ 29/13). Zasadniczą kwestią w postępowaniu mającym za przedmiot wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia jest ocena, czy ten akt nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie może natomiast być przedmiotem wstrzymania wykonania akt, który wykonaniu nie podlega.