Uzasadnienie
M. I. i A. I. (dalej: "Skarżący", "Strony") wywiedli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (dalej: "WSA", "Sąd I instancji") skargę od decyzji organu odwoławczego, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie (dalej: "SKO", "organ odwoławczy") z 28 lutego 2023 r. Zaskarżoną decyzją SKO uchyliło decyzję Wójta Gminy Dobra (dalej: "organ I instancji") z 5 grudnia 2022 r., wydaną po wznowieniu postępowania podatkowego, w zakresie ustalenia Skarżącym łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r.
Sąd I instancji, uznając wniesioną przez Strony skargę za skuteczną, wyrokiem z 26 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 228/23, uchylił zaskarżoną decyzję SKO.
Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl).
W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej organu odwoławczego, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 7 sierpnia 2024 r., sygn. III FSK 1275/23 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 26 lipca 2023 r., sygn. I SA/Sz 228/23 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku tym uznał, że Sąd I instancji w sposób nieuzasadniony uchylił się od rozstrzygnięcia istoty sprawy, a zatem kwestii oceny sprawy na gruncie art. 1a ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1785; dalej: "u.p.o.l.") oraz zwolnienia podatkowego, którego domagali się Skarżący w odniesieniu do budynków, budowli, gruntów stanowiących ich własność przyjmując, że wyrok TK z dnia 4 lipca 2023 r., SK 14/21 ma kluczowy wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji SKO.