Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 982/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "WSA", "Sąd I instancji") oddalił skargę A. S. (dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Dyrektor", "DIAS", "Organ") z dnia 25 września 2024 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.
Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl).
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od tego wyroku, Skarżący zaskarżył go
w całości i zrzekając się przeprowadzenia rozprawy w niniejszej sprawie, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania egzekucyjnego ewentualnie uchylenie postanowienia organu i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") zarzucono naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj.:
1. art. 134 § 1, art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 141 § 4, art. 151, art. 153, art. 170 oraz art. 171, art. 62 pkt 1 i art. 133 § 1 p.p.s.a. i art. 29 § 5 pkt 1 i 2 oraz 29 § 6, art. 59 § 1 pkt 2 i art. 80 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r., poz. 479 ze zm., dalej: "u.p.e.a.") i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 2070 ze zm.; dalej: "ustawa zmieniająca") oraz art. 70 § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm., dalej: "o.p."), poprzez oddalenie skargi i uznanie iż w przedmiotowej sprawie Organ doręczył sporne tytuły wykonawcze, podczas gdy w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia spornych tytułów wykonawczych a do istniejących potwierdzeń doręczeń dopisano we wrześniu 2017 r. (co jest bezsporne) adnotację o tytułach wykonawczych, co pokazuje że brak jest jakiegokolwiek dowodu na doręczenie tytułów wykonawczych i w konsekwencji powinno dojść do umorzenia postępowania egzekucyjnego albowiem wszystkie podjęte czynności są nieważne i doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego;
2. art. 134 § 1, art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 141 § 4, art. 151, art. 153, art. 170 oraz art. 171 i art. 62 pkt 1 i art. 133 § 1 p.p.s.a. oraz art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. i art. 13 ust. 1 ustawy zmieniającej, art. 70 § 1, art. 70 § 4, art. 70 § 6 pkt 1-6 oraz art. 70 § 7 pkt 1-6 o.p., art. 7 ustawy o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw z dnia 7 listopada 2008 r. (Dz.U. Nr 209, poz. 1318), poprzez oddalenie skargi, brak rozpoznania zarzutu przedawnienia oraz uznanie, iż nie doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz rozpoznanie skargi pomimo braku dokumentów w aktach sprawy, gdy tymczasem kwestia przedawnienia jest kategorią faktów i bieg terminu przedawnienia dotyczy okresu czasu, który biegnie i podlega także ocenie po wyroku z 20 grudnia 2022 r. o sygn. akt I SA/Gd 1110/22, a zatem Sąd nie był nim związany w zakresie przedawnienia, a ponadto sprawa rozpatrywana w niniejszej sprawie dotyczy innego wniosku, a z akt sprawy obiektywnie wynika, iż sporne zobowiązania wygasły wskutek przedawnienia oraz akta sprawy powinny być uzupełnione co do dokumentów, na które Organ się powoływał jako wpływających na bieg przedawnienia stąd wyrok Sądu był przedwczesny.