Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną, Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W rozpoznanej sprawie organy, na podstawie art. 34 § 2 pkt 3 lit. a) u.p.e.a. stwierdziły niedopuszczalność wniesionego na podstawie art. 33 § 2 pkt 5 tej ustawy zarzutu, ze względu na jego rozpatrzenie w odrębnym postępowaniu. Zarzut taki został już bowiem wniesiony i został rozpoznany przez organ egzekucyjny, rozpoznane też zostało zażalenie na postanowienie tego organu i sprawa ponownie jest rozpoznawana przez organ egzekucyjny.
Art. 34 § 2 pkt 3 lit. a) u.p.e.a. stanowi, że wierzyciel wydaje postanowienie, w którym stwierdza niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym. Celem tej regulacji prawnej jest zapobieżenie rozstrzygania tej samej kwestii w więcej niż jednym postępowaniu.
W postanowieniu wydanym na podstawie art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a. organ nie rozpoznaje merytorycznie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, lecz ogranicza się do stwierdzenia jego niedopuszczalności. Tak też uczyniły organy obu instancji w niniejszej sprawie. Nie może zatem być skuteczny zarzut naruszenia art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a., bo tego przepisu nie stosowały organy.
Zaakceptowane przez WSA stanowisko organów mogło być zwalczane poprzez zarzut naruszenia art. 34 § 2 pkt 3 lit. a) u.p.e.a. i wykazanie, że przepis ten nie mógł być zastosowany, ale zarzut taki nie został postawiony w skardze kasacyjnej. Brak tego zarzutu uniemożliwia kontrolę zaskarżonego wyroku, a to stosownie do regulacji z art. 183 § 1 P.p.s.a., według której Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej. Owo związanie oznacza, że zakres kontroli tego Sądu określa wnoszący skargę kasacyjną, poprzez wskazanie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Naczelny Sąd Administracyjny nie tylko nie ma obowiązku, ale przede wszystkim prawa domyślania się i uzupełniania zarzutów skargi kasacyjnej oraz argumentacji służącej ich uzasadnieniu. Rola Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu kasacyjnym ogranicza się do skontrolowania i zweryfikowania zarzutów wnoszącego skargę kasacyjną.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 204 pkt 1 P.p.s.a.
sędzia K. Przasnyski sędzia J. Sokołowska sędzia P. Borszowski