Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 9 października 2024 r. sygn. akt I SA/Ol 254/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uwzględnił skargę J.C.wniesioną na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z 22 maja 2024 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu środków pieniężnych wyegzekwowanych ze świadczenia emerytalnego i w punkcie pierwszym wyroku uchylił zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu pierwszej instancji, a w punkcie drugim zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (wyrok wraz z uzasadnieniem dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł organ podatkowy zaskarżając wyrok w całości. Organ podatkowy zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) uchybienie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 135, art. 151 w związku z art. 141 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) w związku z art. 61a § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572) oraz art. 18 i art. 54 § 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 1a pkt 2 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 2505 ze zm.), poprzez wadliwe przeprowadzenie przez Sąd pierwszej instancji kontroli zastosowania art. 61a §1 k.p.a. oraz art. 18 i art. 54 § 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 1a pkt 2 u.p.e.a., co skutkowało uchyleniem postanowienia organu odwoławczego i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji zamiast oddaleniem skargi i wyraża się w niezasadnym przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, m. in. iż:
a) dopuszczalne jest wniesienie skargi, o której jest mowa w art. 54 §1 pkt 1 u.p.e.a. od czynności materialno-technicznej dokonywanej przez dłużnika zajętej wierzytelności (bank) polegającej na przekazaniu środków pieniężnych przez dłużnika zajętej wierzytelności, która nie jest czynnością organu egzekucyjnego, a jest jedynie pochodną zastosowanego wcześniej środka egzekucyjnego, a tym samym niedopuszczalnym jest w takiej sytuacji zastosowanie przez organ egzekucyjny art. 61a § 1 k.p.a.;
b) każdą czynność przekazania przez dłużnika zajętej wierzytelności, środków pieniężnych z zajętego rachunku bankowego należy kwalifikować jako (odrębną) czynnością egzekucyjną (czynność pobrania pieniędzy) w rozumieniu art. 1a pkt 2 u.p.e.a. i w związku z tym zobowiązany jest uprawniony do nieograniczonego przedmiotowo i terminowo kwestionowania takiej czynności w trybie art. 54 § 1 pkt 1 u.p.e.a., a tym samym niedopuszczalnym jest w takiej sytuacji zastosowanie przez organ egzekucyjny art. 61a § 1 k.p.a.;