Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 kwietnia 2026 r., sygn. akt III SAB/Wa 68/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. S. (dalej: "Skarżąca") na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Organ") w sprawie rozpoznania wniosku złożonego w toku postępowania.
Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu podkreślił, że w niniejszej sprawie, w momencie wniesienia skargi nie mógł występować zarzucany skargą stan bezczynności Organu, ponieważ postępowanie, zainicjowane wnioskiem Skarżącej z 14 września 2025 r. o uzupełnienie i/lub wyjaśnienie treści postanowienia Organu z 11 września 2025 r., zostało uprzednio zakończone postanowieniem Organu z 21 października 2025 r., doręczonym Skarżącej 5 listopada 2025 r.
Skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie w całości zarzucając orzeczeniu na podstawie art. 174 pkt 1 oraz pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") naruszenie przepisów postępowania, mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj.
1) art. 149 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że samo wydanie przez organ aktu lub podjęcie czynności przed wniesieniem skargi na bezczynność jest równoznaczne z definitywnym ustaniem stanu bezczynności, podczas gdy ustanie bezczynności następuje wyłącznie w przypadku skutecznego i zgodnego z prawem załatwienia całego przedmiotu sprawy,
2) art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przedwczesnym uznaniu skargi za niedopuszczalną i jej odrzuceniu, bez uprzedniego zbadania przez Sąd pierwszej instancji, czy czynność podjęta przez organ administracji publicznej rzeczywiście stanowiła prawnie skuteczne i kompletne załatwienie całego przedmiotu sprawy administracyjnej, co doprowadziło do bezpodstawnego zamknięcia skarżącej drogi do sądowej kontroli bezczynności organu,