Wyrok NSA z dnia 26 marca 2026, sygn. III FSK 95/25

z 24 marca 2026 r., cofnął tę skargę. Podatniczka zakwestionowała prawidłowość decyzji wymiarowej w podatku od spadków i darowizn, domagając się jej uchylenia. W skardze do WSA podnosiła zarzuty naruszenia prawa materialnego i/lub procesowego. Po korzystnym wyroku sądu pierwszej instancji i wobec cofnięcia skargi kasacyjnej przez organ, postępowanie zakończyło się bez konieczności dalszego formułowania stanowiska przez podatniczkę na etapie kasacyjnym. Pytanie podatniczki sprowadzało się więc do zasadności opodatkowania w podatku od spadków i darowizn, które to zagadnienie nie zostało merytorycznie rozstrzygnięte przez NSA. Naczelny Sąd Administracyjny, po cofnięciu skargi kasacyjnej przez organ, zbadał dopuszczalność cofnięcia. Zgodnie z art. 60 i 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofnięcie jest skuteczne, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie prowadziłoby do utrzymania aktu nieważnego. NSA nie stwierdził przesłanek nieważności postępowania z art. 183 § 2 p.p.s.a. ani nie dopatrzył się celu obejścia prawa. Wobec tego uznał cofnięcie za dopuszczalne i umorzył postępowanie kasacyjne. Orzekł również o zwrocie opłaconego wpisu sądowego. Rozstrzygnięcie ma charakter formalny – NSA nie odniósł się do meritum sporu podatkowego.