Wyrok NSA z dnia 08 kwietnia 2026, sygn. III FZ 139/26

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący złożył zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.

Skoro zatem Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia i obowiązku tego nie dopełnił, będąc jednocześnie poinformowany, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to WSA zobowiązany był skargę odrzucić. Wyjaśnić też należy, że w niniejszej sprawie Skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych czy to na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.