Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 stycznia 2025 r., I SA/Łd 704/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Skierniewicach z 16 września 2024 r. w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2024 r., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący nie wskazał konkretnych okoliczności na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przedłożył też żadnych dokumentów uprawdopodobniających wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jedynie ogólnikowo uzasadnił wniosek, podkreślając że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z uwagi na możliwość realizowania egzekucji należności, a brak wstrzymania może narazić go na niewspółmierne dolegliwości związane z utrzymaniem w mocy decyzji Wójta Gminy N.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie wnosząc o uwzględnienie zażalenia i zmianę postanowienia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Użyte w powołanym przepisie klauzule generalne - "znaczna szkoda" oraz "trudne do odwrócenia skutki" - powodują, że stosowanie tej instytucji procesowej wymaga dokonania przez sąd wartościowania, które w przypadku powołania się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody polega na zestawieniu sytuacji majątkowej strony z prognozowanymi skutkami aktu lub czynności, których wstrzymania strona się domaga. Bez odniesienia rozmiarów przewidywanej szkody do konkretnych okoliczności kształtujących sytuację majątkową strony, nie sposób bowiem ocenić, czy grożąca szkoda ma istotnie kwalifikowany (tj. znaczny) charakter. Warto podkreślić, że przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonego aktu, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jego wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Chodzi więc o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnego aktu, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.