3. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a). Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Wysokość wpisów sądowych w sprawach rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi została uregulowana w przywołanym wcześniej Rozporządzeniu. Zgodnie z § 1 pkt 1 Rozporządzenia, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i w sprawach gdzie wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynosi do 10.000 zł – wpis stanowi 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł.
Warunkiem zastosowania zdania pierwszego art. 231 p.p.s.a. i pobrania wpisu stosunkowego jest istnienie związku bezpośredniego pomiędzy decyzją będącą przedmiotem skargi a należnością pieniężną. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja określająca skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn na kwotę 5.722,00 zł. Od tego typu spraw właściwy jest właśnie wpis stosunkowy określony w § 1 pkt 1 Rozporządzenia. Tym samym Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach prawidłowo, wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu stosunkowego od skargi w wysokości 229 zł, wpis w sprawie został bowiem określony zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Wobec powyższego zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu należało uznać za niezasadne, zaś samo zarządzenie za zgodne z prawem zarówno co do zasady, jak i wysokości.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że bez wpływu na zasadność wydanego zarządzenia pozostaje argumentacja zażalenia dotycząca sytuacji materialnej skarżącego. Może ona natomiast zostać uwzględniona w toku rozpoznawania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Biorąc pod uwagę powyższe, stosownie do treści art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.