Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
4. Zgodnie z art. 57 § 1 in principio p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Stosownie do 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W myśl zaś art. 46 § 2 pkt 1 lit. b pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej
Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w przewidzianym do tego terminie. Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawierała braki formalne w postaci niewskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Ponadto nie podano numeru PESEL skarżącej. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał stronę do uzupełnienia braków, jednocześnie wskazując, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie do skutecznego doręczenia pisma wzywającego do uzupełnienia braków skargi doszło w trybie doręczenia zastępczego, o którym stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie zaś z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Stosownie do art. 73 § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Wskazane wcześniej przepisy stwarzają możliwość skorzystania przez sąd administracyjny z instytucji tzw. "fikcji" doręczenia. Oznacza to, że pismo "fizycznie" nie dociera do adresata, ale doręczyciel podejmuje odpowiednie, przewidziane powołanymi przepisami, próby doręczenia przesyłki, o czym informuje sąd w postaci właściwych adnotacji na zwróconej do nadawcy przesyłce. W takiej sytuacji sąd może ustalić, że pismo zostało skutecznie doręczone.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżąca w złożonym zażaleniu nie kwestionuje skuteczności doręczenia zastępczego. Przesyłkę zawierającą odpis wezwania awizowano: 13 i 21 sierpnia 2025 r., a zatem, stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a., prawidłowo uznano ją za doręczoną stronie z dniem 27 sierpnia 2025 r. W zakreślonym w wezwaniu terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego w nim wskazanego.
Mając na względnie przytoczone wcześniej regulacje, stwierdzić należy, że postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające skargę strony odpowiadało prawu. Podnoszone natomiast przez skarżącą okoliczności związane z jej stanem zdrowia nie mogą wpłynąć na treść podjętego rozstrzygnięcia w przedmiocie zażalenia na postanowienie o odrzucenie skargi, mogą jednak zostać wzięte pod uwagę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Ze względu na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.