Wyrok NSA z dnia 08 sierpnia 2025, sygn. III FZ 173/25

NSA stwierdził, że treść pisma wskazuje, że pismo to stanowi wyraz niezadowolenia Skarżącego z wydanego przez NSA postanowienia z dnia 4 kwietnia 2025 r. i postanowił potraktować je jako zażalenie. Dodać należy, iż sam Skarżący w owym piśmie używa zwrotu zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Powyżej powołana ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków, jak i postanowień) NSA. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.), o czym Skarżący został pouczony przy doręczeniu postanowienia NSA z dnia 4 kwietnia 2025 r.

W konsekwencji wniesione w sprawie zażalenie na prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać za niedopuszczalne, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.