Wyrok NSA z dnia 20 maja 2025, sygn. III FZ 177/25

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Kontrola instancyjna orzeczenia wydanego na tej podstawie obejmuje weryfikację tego, czy: 1) skarga miała brak formalny, 2) strona została prawidłowo wezwana do uzupełniania tego braku, 3) strona uzupełniła brak formalny w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania o jego uzupełnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że z nieustalonych powodów pismo pełnomocnika skarżącej z 15 października 2024 r., stanowiące uzupełnienie skargi wraz z Protokołem z Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki W. Sp. z o.o. (dalej: Protokół) i potwierdzeniem opłaty za wpis stały – 200 zł, zostały błędnie włączone do akt administracyjnych. Z Protokołu oraz Uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników wynika, że C. G. został powołany przez Zgromadzenie na Członka Zarządu Spółki w dniu [...] sierpnia 2024 r., a pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu [...] września 2024 r. Tym samym skarga z dnia 27 września 2024 r., przekazana do WSA we Wrocławiu zawierała wszystkie niezbędne elementy, o których mowa w przepisach p.p.s.a. i brak było podstaw do wzywania pełnomocnika skarżącej do jej uzupełnienia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie było zasadne stanowisko WSA, iż skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. A zatem postanowienie o odrzuceniu skargi podlegało uchyleniu. Wprawdzie WSA, stosownie do art. 133 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekał na podstawie akt sprawy, jednakże błędne dołączenia do akt administracyjnych dokumentów, stanowiących w rzeczywistości uzupełnienie skargi, nie może prowadzić do pozbawienia skarżącej prawa do sądu.

Wyeliminowanie z obrotu prawnego tego postanowienia obligowało do uchylenia również postanowienia o zwrocie wpisu od skargi, jako będącego skutkiem odrzucenia skargi.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.