Wyrok NSA z dnia 03 czerwca 2026, sygn. III FZ 187/26

W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym. Oznacza to, że jej skuteczność jest uzależniona od dopełnienia przez stronę wymogów określonych w ustawie. Zgodnie z art. 176 § 1 p.p.s.a skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W § 2 tego artykułu wskazano natomiast, że poza ww. wymaganiami, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Zatem wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy jest obligatoryjnym elementem skargi kasacyjnej, bez którego ww. środek odwoławczy nie może otrzymać prawidłowego biegu. Powinien zatem znaleźć się w skardze kasacyjnej.

W art. 177a p.p.s.a. ustawodawca przewidział tryb usunięcia braków skargi kasacyjnej. Przepis ten stanowi, że jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W rozpoznawanej spawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 6 sierpnia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wezwanie z 12 sierpnia 2025 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 26 sierpnia 2025 r. (k. 80 akt sądowych). Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej upływał z dniem 2 września 2025 r. Mając na uwadze powyższe oraz fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z 20 października 2025 r. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej w zakreślonym terminie. Zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny za niezasadną uznaje argumentację przedstawioną w zażaleniu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej jest formułowane w wykonaniu zarządzenia przewodniczącego i je odzwierciedla. Pełnomocnik skarżącej nie zadbał w sposób należyty o interesy swojego mocodawcy. Nie uzupełnił braków formalnych skargi mając taką możliwość, gdyż wezwanie zostało mu skutecznie doręczone w dniu 26 sierpnia 2025 r. Przywoływane postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego na poparcie argumentacji zażalenia I FZ 314/16 czy I FZ 42/17 dotyczą braku odpisu pisma, zawierającego wniosek o przeprowadzenie rozprawy, a nie samego wniosku w tym zakresie.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.