Wyrok NSA z dnia 09 kwietnia 2026, sygn. III FZ 191/26

Pismem z 26 stycznia 2026 r. skarżący wystąpił z zażaleniem na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazania wymaga, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 – 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do zdania drugiego powołanego przepisu, w takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni do dnia doręczenia wezwania.

Stosowanie do § 3 art. 220 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Sąd I instancji zasadnie wezwał skarżącego w świetle wymienionych przepisów do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, bowiem stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535) wpis stały w sprawach skarg z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł.

Pismem z 24 kwietnia 2025 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postępowanie w tym przedmiocie zostało prawomocnie zakończone postanowieniem WSA w Krakowie z 23 października 2025 r., sygn. akt I SPP/Kr 56/25, którym utrzymano w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 11 sierpnia 2025 r., oddalające wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W sytuacji prawomocnego zakończenia postępowania w zakresie przyznania skarżącemu prawa pomocy zasadne było wystosowanie wezwania z 23 października 2025 r. do wykonania - w terminie 7 dni od dnia doręczenia - zarządzenia z 11 kwietnia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jest to prawidłowa czynność materialno-techniczna polegająca na przypomnieniu stronie o konieczności wykonania w wyznaczonym terminie prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotowe wezwanie zostało prawidłowo doręczone 4 listopada 2025 r.

W zakreślonym terminie (który upływał 12 listopada 2025 r.) strona nie dokonała wpłaty należnego wpisu sądowego. W konsekwencji nieuiszczenia wpisu w terminie zakreślonym w prawidłowo doręczonym wezwaniu zasadne było odrzucenie skargi przez sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie jest zatem zgodne z prawem, a wniesione zażalenie nie podważa tej oceny.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.