Uzasadnienie
Zarządzeniem z 5 stycznia 2026 r. H. K. (dalej: "Skarżąca") została wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") oraz § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1090).
Pismem z 26 stycznia 2026 r. Skarżąca wniosła zażalenie na wyżej wymienione zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie i doręczenie z urzędu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W uzasadnieniu wskazano, że wyrok Sądu pierwszej instancji zapadł na posiedzeniu niejawnym. Skarżąca podkreśliła, że nie brała bezpośredniego udziału w posiedzeniu, w którym wydano to orzeczenie, wobec czego nie miała możliwości osobistego uczestnictwa i reprezentowania swojego stanowiska. Wskazała, że wobec tego nie jest prawidłowe żądanie opłaty za uzasadnienie orzeczenia, którego doręczenie powinno następować z urzędu, aby strona miała pełną wiedzę o swoich prawach i obowiązkach.