Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zaznaczyć, iż stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.
Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w Rozporządzeniu, którego § 2 ust. 3 pkt 12 – będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem – stanowi, iż wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych – 500 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi określa prawidłowo kwotę wpisu, precyzuje podstawę prawną żądania, zakreśla termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazuje rygor niezastosowania się do wezwania. Tym samym, Zastępca Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie prawidłowo wzywał Skarżącego przedmiotowym zarządzeniem do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł, a wpis został określony zgodnie z obowiązującymi przepisami. Słusznie wskazano na podstawę art. 220 § 1 oraz § 3 p.p.s.a. oraz zasadnie określono rygor niewykonania wezwania – jest nim odrzucenie skargi. Właściwie określono również termin na jego wykonanie
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.