Wyrok NSA z dnia 13 maja 2026, sygn. III FZ 226/26

Sygnatura: III FZ 226/26
Data orzeczenia: 13 maja 2026
Sąd: Naczelny Sąd Administracyjny (NSA)
Status: Prawomocne
Podatnik: spółka z o.o.

Streszczenie

W sprawie chodzi o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2026 r., którym wezwano pełnomocnika R. J. (Skarżącej) – G. J. do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł na postanowienie WSA z 2 grudnia 2025 r. o odrzuceniu skargi C. sp. z o.o. (Spółka). Skarga została złożona przez Spółkę oraz trzy osoby fizyczne (w tym Skarżącą), ale postanowieniem z 2 grudnia 2025 r. odrzucono jedynie skargę Spółki. Na to postanowienie Skarżąca wniosła zażalenie,…

od którego nie uiściła wymaganego wpisu. Pełnomocnik Skarżącej wniósł zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty. Pytanie dotyczyło tego, czy od zażalenia na postanowienie WSA o odrzuceniu skargi należy uiścić wpis sądowy, a także czy w sytuacji, gdy zażalenie dotyczy zarządzenia w przedmiocie kosztów sądowych, jest ono wolne od opłat na podstawie art. 220 § 4 i art. 227 § 2 p.p.s.a. Dodatkowo podniesiono zarzut naruszenia art. 111 p.p.s.a. poprzez odmowę połączenia spraw, co generuje wielokrotne opłaty i narusza art. 32 i 45 Konstytucji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia opłaty. NSA uznał, że wpis od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi wynosi 100 zł na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM. Ponieważ Skarżąca nie uiściła wpisu i nie przyznano jej prawa pomocy, wezwanie było prawidłowe. NSA odrzucił argument o zwolnieniu z opłat, wskazując, że przepisy art. 220 § 4 i art. 227 § 2 p.p.s.a. nie mają zastosowania. Co do braku połączenia spraw, NSA stwierdził, że skoro postanowienie dotyczyło tylko Spółki, a Skarżąca wniosła własne zażalenie, to każdy ze skarżących był zobowiązany do uiszczenia wpisu od swojego zażalenia.

jeszcze 187 słów

Pełne streszczenie po zalogowaniu

Streszczenie AI to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby zobaczyć pełną analizę.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

Dnia 13 maja 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Wr 586/25 w przedmiocie wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2025 r. o odrzuceniu skargi C. sp. z o.o. z siedzibą we W. w sprawie ze skargi R. J., R. J., G.J. i C. sp. z o.o. z siedzibą we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 28 maja 2025 r., nr SKO 4810.40.2025 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

UZASADNEINIE

Zarządzeniem z 14 stycznia 2026 r., I SA/Wr 586/25, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: ,,p.p.s.a.") i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "rozporządzenie RM"), wezwał pełnomocnika R. J. (dalej: ,,Skarżąca") – G. J. do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 2 grudnia 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi C. sp. z o.o. z siedzibą we W. (dalej: ,,Spółka") w sprawie ze sprawy C. sp. z o.o., G. J., R. J. i R. J..

Na powyższe zarządzenie pełnomocnik Skarżącej wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia. W zażaleniu podniósł zarzut błędnego wezwania do uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia w sytuacji, gdy zażalenie na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych jest wolne od opłat na podstawie art. 220 § 4 p.p.s.a. oraz art. 227 § 2 p.p.s.a., co – wg strony skarżącej - potwierdzają orzeczenia NSA. Wskazał również zarzut naruszenia art. 111 p.p.s.a., poprzez odmowę połączenia spraw, co generuje wielokrotne opłaty sądowe i narusza zasadę równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji), prawo do rzetelnego procesu sądowego (art. 45 Konstytucji) oraz zasada zaufania do organów władzy publicznej (stosowana odpowiednio z art. 8 KPA w postępowaniu sądowo-administracyjnym).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Problem poddany obecnie kontroli instancyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego był uprzednio przedmiotem rozważań tutejszego Sądu, w tym w sprawie Skarżącej, tj. m.in. w postanowieniu NSA z: 11 marca 2026 r., III FZ 67/26; 5 marca 2026 r., III FZ 91/26; 19 lutego III FZ 79/26; 29 stycznia 2026 r., III FZ 709/25). Stanowisko tam zawarte podtrzymuje Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w rozpoznawanej sprawie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W przypadku dostrzeżenia braku formalnego przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wysokość wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy zawarte w rozporządzeniu RM. Przepis § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM stanowi, że w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 złotych.

W tej sprawie WSA we Wrocławiu postanowieniem z 2 grudnia 2025 r. odrzucił skargę Spółki. Następnie Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, od którego nie uiściła wymaganego wpisu. Akta sprawy wskazują także, że stronie skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy. W związku z brakiem uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, prawidłowe było wezwanie Skarżącej na podstawie zarządzenia z 14 stycznia 2026 r. do uzupełnienia braku formalnego tego zażalenia zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia RM. Tym samym zaskarżone zarządzenie z 14 stycznia 2026 r. było zasadne, zaś wpis od zażalenia został ustalony w prawidłowej wysokości.

Odnosząc się do argumentów pełnomocnika Skarżącej podnoszonych w zażaleniu trzeba wskazać, że skargę do sądu pierwszej instancji złożył on w imieniu własnym i trzech innych Skarżących. Jeśli postanowieniem z 2 grudnia 2025 r. WSA we Wrocławiu odrzucił jedynie skargę C. sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, a następnie Skarżąca oraz dwoje innych Skarżących wniosło zażalenia, to prawidłowo każdy ze Skarżących został wezwany do uiszczenia wpisu od każdego z zażaleń.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

jeszcze 374 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo