Wyrok NSA z dnia 18 lipca 2025, sygn. III FZ 230/25

Zgodnie z treścią art. 44 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: K.p.a.) w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 K.p.a. i art. 43 K.p.a. operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 K.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 K.p.a.). Zgodnie z art. 44 § 4 K.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

W rozpoznawanej sprawie zauważyć należy, że zgodnie z potwierdzeniem odbioru, postanowienie SKO nadano w dniu 10 maja 2024 r. Pierwszą próbę doręczenia podjęto dnia 15 maja 2024 r., ponowne awizowanie miało miejsce dnia 23 maja 2024 r. Wobec tego, jako datę doręczenia postanowienia SKO należy przyjąć ostatni dzień czternastodniowego terminu (liczony od dnia, w którym podjęto pierwszą próbę doręczenia postanowienia), tj. 29 maja 2024 r. Z potwierdzenia odbioru wynika, że właśnie w tym dniu (29 maja 2024 r.), wydano przesyłkę adresatowi, co potwierdza własnoręczny podpis Skarżącego. W związku z powyższym trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął dnia 28 czerwca 2024 r. Skarżący złożył skargę za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 29 czerwca 2024 r., co potwierdza stempel pocztowy na kopercie (k. 5 akt sądowych), jak również sam Skarżący.

Z zestawienia powyższych dat wynika, że skarga została złożona po upływie ustawowego terminu, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi określoną w art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Prawidłowo zatem postąpił WSA odrzucając skargę.

Na marginesie dodać należy, że przywrócenie terminu normują odpowiednie przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co oznacza, że wniosek o przywrócenie terminu jest rozpoznawany w odrębnym postępowaniu. Właściwym do rozpoznania takiego wniosku jest Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.