Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne).
Tym samym, Przewodniczący Wydziału WSA prawidłowo postąpił, wzywając Skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł, wpis w sprawie został bowiem określony zgodnie z obowiązującymi przepisami. W zarządzeniu zawarto informację o wysokości, terminie oraz sposobie uiszczenia wpisu, jak również pouczono Skarżącego o skutkach niewywiązania się z nałożonego w tym zakresie obowiązku.
Co więcej, w niniejszej sprawie Skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia ani z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy, ani nie został zwolniony z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. A zatem, skoro wniesione w niniejszej sprawie zażalenie nie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu, oraz wpis został ustalony w prawidłowej wysokości (zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia wpis sądowy od zażalenia wynosi 100 zł), to Skarżący zasadnie został zobowiązany do jego uiszczenia.
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.