Wyrok NSA z dnia 22 lipca 2025, sygn. III FZ 238/25

1.3. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

2.1. Zażalenie jest bezzasadne.

2.2. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.

2.3. We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca wskazała, że od czerwca 2024 r. do 10 stycznia 2025 r. była chora i choroba uniemożliwiła jej normalne funkcjonowanie i rozeznanie istoty sprawy, a także podejmowanie właściwych działań. W zażaleniu na zaskarżone postanowienie skarżąca również podkreśliła, że osobą schorowaną i niepełnosprawną. Jednakże należy wskazać, że w zadeklarowanym czasie choroby, która uniemożliwiała jej funkcjonowanie, skarżąca inicjowała postępowania o przyznanie pomocy; pismem datowanym na 10 czerwca 2024 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej z kosztów sądowych, odpowiadała na wezwania sądu, wniosła sprzeciw od postanowienia odmawiającego przyznania jej prawa pomocy. Następnie, pismem datowanym na 10 grudnia 2024 r. wniosła ponownie o przyznanie prawa pomocy.

Zatem należało uznać, że pomimo deklarowanego pogorszenia stanu zdrowia, skarżąca była w stanie aktywnie uczestniczyć w zainicjowanych przez siebie postępowaniach, a tym samym nie uprawdopodobniła aby w przedmiotowej sprawie jej stan zdrowia uniemożliwiał jej złożenia zażalenia w terminie. W konsekwencji słusznie sąd pierwszej instancji odmówił stronie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

2.4. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji