Wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2025, sygn. III FZ 239/25

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia – będącego podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem – stanowi, że wpis od skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł.

Przewodniczący Wydziału zastosował właściwą w sprawie regulację prawną, wyznaczył odpowiednią kwotę wpisu, termin na jego uiszczenie oraz rygor nieuzupełnienia tego braku, stąd też brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia.

Ponadto w związku z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych zawartym w zażaleniu należy nadmienić, iż postanowieniem z dnia 10 grudnia 2024 r., sygn. akt I SPP/Gd 232/24, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, odmówił przyznania prawa pomocy w niniejszej sprawie, a następnie postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Mając powyższe na uwadze, stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.