Wyrok NSA z dnia 24 czerwca 2025, sygn. III FZ 259/25

Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawić konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie, wniosek powinien być poparty, stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku, nie jest uprawniony przed jego rozpoznaniem, do wzywania strony o ich przedstawienie.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego sąd I instancji zasadnie uznał, że skarżąca nie przedstawiła dokumentacji, która pozwalałaby na dokonanie prawidłowej oceny sytuacji finansowej spółki, a tym samym nie wykazała istnienia okoliczności istotnych z punktu widzenia art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy, że przedstawione przez skarżącą dokumenty nie przedstawiają obrazu jej sytuacji finansowej. Strona powołała się jedynie na potencjalną możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia szkód i skutków, których naprawienie nie będzie możliwe przez ewentualny zwrot w późniejszym czasie wyegzekwowanych od niego środków, jak również nie będzie możliwe w przypadku sprzedaży jego majątku – przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. We wniosku zostały sformułowane opinie o potencjalnych negatywnych skutkach wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dla uprawdopodobnienia przesłanek zachodzących w art. 61 § 3 p.p.s.a. skarżąca powinna przedstawić np. wyciągi z rachunków bankowych czy bilans spółki. Sama wysokość określonego zobowiązania nie świadczy bowiem o wystąpieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji z art. 61 § 3 p.p.s.a., kwota ta musi być bowiem odniesiona do całokształtu aktualnej sytuacji majątkowej skarżącej, w tym jego płynności finansowej. Mając to na uwadze, należy stwierdzić, że sąd I instancji prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż strona nie uzasadniła swojego wniosku w sposób uprawniający do jego uwzględnienia. Skarżąca nie powołała właściwie żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., nie przedstawiła też w sposób jasny i pełny swojej sytuacji majątkowej, w konsekwencji nie była możliwa odpowiednia weryfikacja tej sytuacji.

Ponadto do zażalenia również nie przedłożono żadnej dokumentacji finansowej spółki, która umożliwiłaby Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu analizę sprawy i rozstrzygnięcie zgodnie z wnioskiem zawartym w zażaleniu. Załączono jedynie wydruk koncepcji aranżacyjnej nieruchomości.

W świetle powyższych uwag za prawidłową należy uznać dokonaną przez sąd I instancji ocenę, iż nie wystarczy ogólnie sformułowane uzasadnienie, z którego nie sposób wyprowadzić uprawdopodobnienia dla wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Uwzględniając przedstawioną powyższą argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.