2.2. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli strona jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku. Z kolei zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi takim szczególnym skutkiem jest jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym, co wynika z art. 58 § 3 p.p.s.a.
2.3. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarga była dotknięta brakami formalnymi. Skarżący nie podał w niej numeru PESEL oraz nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał zatem skarżącego do ich usunięcia. Wezwanie zawierało również prawidłowe pouczenie o skutku niezastosowania się do niego, tj. o odrzuceniu skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 18 sierpnia 2025 r. Termin siedmiodniowy, liczony zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. od dnia następnego po doręczeniu wezwania, rozpoczął bieg 19 sierpnia 2025 r. i upłynął w dniu 25 sierpnia 2025 r. Do tego dnia skarżący powinien był usunąć wskazane braki formalne skargi. Z akt sprawy wynika jednak, że w zakreślonym terminie skarżący nie podał numeru PESEL ani nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia.
2.4. W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był zobowiązany do odrzucenia skargi. Jeżeli strona, mimo prawidłowego wezwania i prawidłowego pouczenia, nie usuwa braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd nie może nadać skardze dalszego biegu.
Na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia nie wpływa to, że skarżący w zażaleniu podał swój numer PESEL oraz wskazał orientacyjną wartość należności, których dotyczy sprawa. Uzupełnienie braków formalnych po upływie wyznaczonego terminu, a nadto dopiero po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, nie niweczy skutków procesowych wcześniejszego uchybienia. Kontrola instancyjna postanowienia o odrzuceniu skargi polega na ocenie, czy w chwili jego wydania zachodziły przesłanki z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skoro w dacie wydania zaskarżonego postanowienia braki formalne skargi nie zostały usunięte, sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował ten przepis.
2.5. Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega, że skarżący w zażaleniu powołał się na trudną sytuację zdrowotną, hospitalizacje oraz ograniczoną możliwość samodzielnego działania. Okoliczności te nie mogą jednak prowadzić do uchylenia zaskarżonego postanowienia, skoro przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego jest wyłącznie ocena prawidłowości odrzucenia skargi z powodu nieusunięcia braków formalnych w terminie. Twierdzenia dotyczące przyczyn uchybienia terminowi mogłyby podlegać ocenie w ramach odrębnego wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli zostałby on złożony przy zachowaniu wymogów określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a. Nie zmieniają one jednak faktu, że w sprawie objętej niniejszą kontrolą instancyjną skarżący nie wykonał prawidłowego wezwania sądu w zakreślonym terminie.
Z tego względu brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo ustalił stan sprawy i trafnie zastosował art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.
2.6. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.