Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 sierpnia 2025 r. o sygn. I SA/Gd 284/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi D. M. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 3 lutego 2025 r., nr 2201-IEW.4123.64.2024/UP w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki - odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
W stanie faktycznym sprawy Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący nie wykazał, iż istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania decyzji organu podatkowego. Poza sformułowaniem wniosku, strona nie przytoczyła żadnych argumentów, które mogłyby przemawiać za uwzględnieniem jej żądania, a przy tym nie przedstawiła swojej sytuacji majątkowej i rodzinnej. Ogólne stwierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie przemawia za udzieleniem skarżącemu ochrony tymczasowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zwrócił uwagę, że w niniejszym postępowaniu strona skarżąca ubiegała się o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości. Podkreślił jednak, że trudna sytuacja finansowa strony, która może uzasadniać przyznanie prawa pomocy, nie może sama w sobie świadczyć o spełnieniu przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie podkreślił, że uszczerbek finansowy ponoszony przez stronę w związku z regulowaniem czy egzekucją zobowiązań publicznoprawnych nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji, czy też tym bardziej spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. naruszenie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania decyzji organu podatkowego, a w konsekwencji jego błędne niezastosowanie i odmówienie wstrzymania zaskarżonej decyzji, podczas gdy wykonanie tejże decyzji zarówno wyrządzi znaczne szkody jak i spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego. W uzasadnieniu wyjaśnił m.in., że błędne jest twierdzenie sądu, jakoby sam uszczerbek finansowy związany z egzekucją zobowiązań publicznoprawnych nie stanowił zagrożenia wyrządzenia znacznej szkody ani też nie rodził nieodwracalnych konsekwencji. W niniejszej sprawie niesłuszna decyzja wydana wobec skarżącego zobowiązuje go do zapłaty kwoty w wysokości [...] - oczywistym jest, że kwota tej wielkości wpłynie w sposób destrukcyjny na sytuację finansową powoda, a w konsekwencji spowoduje brak możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych dla powoda oraz jego rodziny. Ponadto, skarżący obecnie zmaga się z problemami finansowymi, a zatem zapłata takiej kwoty jest dla skarżącego nierealna i wiązać się będzie z daleko idącym postępowaniem egzekucyjnym.