w oddawczej skrzynce odbiorczej ww. umieszczono zawiadomienie. Następnie, Skarżący odebrał przesyłkę w dniu 9 kwietnia 2025 r. (k. 29 akt I SPP/Gd 1/25).
Zdaniem Sądu I instancji oznacza to, że czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 8 kwietnia 2025 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. W związku z tym, Skarżący mógł wnieść sprzeciw najpóźniej do dnia 15 kwietnia 2025 r., a ponieważ uczynił to dnia następnego, czyli po upływie terminu, sprzeciw ten należało odrzucić na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Pismem z dnia 5 czerwca 2025 r. Skarżący wystąpił z zażaleniem na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd I instancji słusznie uznał, że sprzeciw Skarżącego podlegał odrzuceniu, jako wniesiony z uchybieniem terminu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że stosownie do treści art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie zaś z § 2 ww. artykułu, § 2 sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sformułowanie "odrzuca" wskazuje na obowiązek sądu administracyjnego odrzucenia sprzeciwu wniesionego po upływie terminu. Należy
w tym miejscu podkreślić, że 7 – dniowy termin przewidziany na wniesienie sprzeciwu jest terminem ustawowym i sąd nie jest uprawniony do modyfikacji jego długości. Oznacza to, że w sytuacji złożenia sprzeciwu po terminie, sąd jest obowiązany go odrzucić.
Jak wynika z akt sprawy przedmiotowa przesyłka zawierająca odpis rozstrzygnięcia referendarza sądowego była pierwszy raz awizowana w dniu 25 marca 2025 r. i nie została odebrana w terminie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, czyli do dnia 8 kwietnia 2025 r. Sąd I instancji zasadnie zatem przyjął - w świetle art. 73 § 4 p.p.s.a. - że skuteczne doręczenie przesyłki zostało dokonane w dniu 8 kwietnia 2025 r., a w związku z tym sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego powinien być złożony do dnia 15 kwietnia 2025 r. włącznie. Skarżący – wbrew pouczeniu – nie złożył sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, tj. do dnia 15 kwietnia 2025 r., a wniósł sprzeciw w dniu 16 kwietnia 2025 r.
Powyższa czynność prawna Skarżącego została dokonana po upływie 7 - dniowego terminu zakreślonego w zarządzeniu, stąd WSA zasadnie odrzucił sprzeciw Strony, a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak sentencji.