Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 28 lipca 2025 r., I SA/Kr 375/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił E. S. (dalej: "skarżąca", "strona"), wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 27 marca 2025 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Jako podstawę prawną orzeczenia wskazano art. 61 § 3 i § 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.").
2. Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że skarżąca nie wykazała, aby w sprawie ziściły się przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Analiza złożonego wniosku doprowadziła sąd pierwszej instancji do przekonania, że skarżąca nie przedstawiła konkretnych zdarzeń, czy okoliczności faktycznych uzasadniających słuszność wniosku o przyznanie ochrony tymczasowej, wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że wykonanie decyzji uniemożliwi jej utrzymanie siebie i trójki swoich dzieci, a ewentualna egzekucja z jej majątku spowoduje nieodwracalne skutki, w tym uszczerbek psychiczny u dzieci. Na poparcie tych twierdzeń nie przedłożono żadnych dokumentów obrazujących aktualną kondycję finansową strony, ani dotyczących osiąganych dochodów, które pozwoliłyby ocenić zasadność twierdzeń zawartych we wniosku. W konsekwencji sąd pierwszej instancji uznał, że argumentacja zawarta we wniosku nie dawała podstaw do jego uwzględnienia (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
3. Na powyższe postanowienie, pismem z 29 września 2025 r. skarżąca wniosła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji. Wniesiono także o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Ponadto na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów załączonych do zażalenia.
W zażaleniu podniesiono zarzuty naruszenia:
1. art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnej odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji;
2. art. 134 § 1 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na zaniechaniu przez sąd I instancji dokonania pełnej i prawidłowej oceny akt sprawy i wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji;
3. art. 106 § 4 p.p.s.a., poprzez niezastosowanie i niewzięcie przez sąd z urzędu pod uwagę faktów powszechnie znanych związanych z nieodwracalnym, negatywnym wpływem na psychikę i poziom życia dzieci skarżącej, prowadzenia egzekucji z majątku skarżącej;
4. art. 106 § 3 p.p.s.a., poprzez nieprzeprowadzenie przez sąd z urzędu postępowania dowodowego w zakresie w jakim sąd dopiero w uzasadnianiu postanowienia wyraził wątpliwości dowodowe, o których strona nie mogła wcześniej wiedzieć, zarzucając skarżącej, że nie przedstawiła żadnych dowodów z dokumentów obrazujących przede wszystkim jej aktualną kondycję finansową, podczas gdy naruszony przepis przewiduje przeprowadzenie z urzędu dowodów uzupełniających, a nadto podchodząc analogicznie do przedmiotowego wniosku, jak choćby do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazać trzeba, że w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, wnioskując o nie, strona przedstawia i opiera się właśnie wyłącznie na swoim oświadczeniu, ewentualnie sąd na dalszym etapie wzywa do przedłożenia skonkretyzowanych dokumentów, które strona ma sposobność przedłożyć zależnie od istotnych wątpliwości, jakie nabierze sąd i określi w wezwaniu, co w przedmiotowym przypadku nie miało miejsca, a skarżąca nie miała możliwości antycypowania wątpliwości sądu i ich dowodowego wyprzedzenia;