3. Pismem z 4 maja 2026 r. skarżąca złożyła zażalenie, w którym zakwestionowała zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę, od której nie został uiszczony wpis. Z tego względu, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 24 września 2025 r., została ona wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy postanowieniem z 29 stycznia 2026 r., I SPP/Gl 250/25, starszy referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 6 marca 2026 r. została więc wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 24 września 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej 20 marca 2026 r. Pomimo wezwania, kwota wpisu nie wpłynęła na rachunek sądu w wyznaczonym terminie. W konsekwencji prawidłowo sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.
W złożonym zażaleniu nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a samo niezadowolenie strony skarżącej z wyniku sprawy, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu zażalenia, sprowadzająca się do przedstawienia okoliczności dotyczących ciężkiej sytuacji materialnej skarżącej, nie może odnieść zamierzonego skutku w niniejszym postępowaniu. Przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie jest postanowienie o odrzuceniu skargi strony, nie zaś kwestia zasadności przyznania jej prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.