Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: ,,p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest zażalenie - jego odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, jeżeli w wezwaniu poinformowano stronę o tym rygorze.
W tej sprawie, zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 19 lutego 2025 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłkę zawierającą wezwanie skutecznie doręczono Skarżącemu 11 marca 2025 r., a to oznacza, że termin do uiszczenia wpisu upływał 18 marca 2025 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia. Prawidłowo zatem sąd pierwszej instancji odrzucił wniesione zażalenie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
W złożonym zażaleniu nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a samo niezadowolenie Skarżącego z wyniku sprawy, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Nie ma bowiem podstaw, aby uchylić zaskarżone postanowienie tylko z tego powodu, że strona skarżąca jest niezadowolona z jego treści. Należy też dodać, że działanie Skarżącego polegające na składaniu podobnych w swej treści zażaleń, opierających się wyłącznie na niezadowoleniu Skarżącego z wyniku sprawy, dąży do uniemożliwienia ostatecznego zakończenia sprawy i w istocie stanowi nadużycie prawa do sądu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.