Wyrok NSA z dnia 22 lipca 2025, sygn. III FZ 317/25

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie 2 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 25 lutego 2025 r. jest prawidłowe.

Z akt sprawy wynika, że skarżący w skardze jako wartość przedmiotu sporu wskazali kwotę 1 119 zł i uiścili wpis stosunkowy w wysokości 100 zł. Zarządzeniem z 3 września 2024 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w pkt 8 stwierdził uiszczenie wpisu od skargi w prawidłowej wysokości. Pełnomocnik skarżących - radca prawny P. G. – K. sporządziła i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przedkładając pełnomocnictwo do akt sprawy wraz z opłatą skarbową w wysokości 17 zł, natomiast na rozprawę stawił się za skarżących radca prawny J. J. z substytucji radcy prawnego P. G. – K. (protokół rozprawy z 25 lutego 2025 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 25 lutego 2025 r. zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 387 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia (przed jego sprostowaniem) wskazano że: "O kosztach postępowania, w punkcie 2 sentencji wyroku, na które składają się wpis od skargi - 100 zł, wynagrodzenie dla radcy prawnego - 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł, orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U.2018, poz. 65)".

Postanowieniem z 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1057/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach z urzędu sprostował oczywiste omyłki zaistniałe w uzasadnieniu wyroku z 25 lutego 2025 r. w ten sposób, że: "na stronie 11: w wierszu dwudziestym od góry w miejsce "480" wpisać "270", w wierszach od dwudziestego drugiego do dwudziestego czwartego od góry w miejsce "§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U.2018, poz. 65)" wpisać "§ 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.)".

Jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost, wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu na podstawie art. 156 § 2 p.p.s.a. mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku. O sprostowaniu uzasadnienia sąd postanawia na takiej zasadzie jako sprostowaniu wyroku. [...] Postanowienie o sprostowaniu ma taki skutek, że sprostowany tekst musi być traktowany jako obowiązujący od początku (por. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 156).

Jak wynika z treści punktu 2 sentencji wymienionego wyroku WSA w Gliwicach prawidłowo zasądzono na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 387 zł. Na sumę tą składa się kwota wpisu od skargi – 100 zł (wpis stosunkowy), kwota za czynności radcy prawnego - 270 zł (zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych - stawka zależna od wartości przedmiotu sprawy) oraz kwota dotycząca opłaty skarbowej od pełnomocnictwa – 17 zł.

W treści zażalenia nie podniesiono argumentów, które podważałyby zasadność wydanego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.