Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: ,,p.p.s.a.") strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W świetle art. 231 p.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały.
Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych – w stanie prawnym którego sprawa dotyczy - regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221 poz. 2193, dalej: ,,rozporządzenie RM"), którego § 2 ust. 1 pkt 7 – będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem – stanowi, że wpis od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł.
Taki właśnie wpis został określony w zaskarżonym zarządzeniu. Wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia z 24 kwietnia 2019 r., miało podstawę w przepisach obowiązującego prawa.
W złożonym zażaleniu nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa, a samo niezadowolenie strony skarżącej z podjętych przez sąd czynności, nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonego zarządzenia.
Na marginesie należy wskazać, że działanie polegające na składaniu podobnych w swej treści zażaleń, opierających się wyłącznie na niezadowoleniu strony skarżącej z wydanych orzeczeń lub skierowanych do niej wezwań (w wyniku wydanych zarządzeń) przedłuża ostateczne zakończenie sprawy, w istocie stanowiąc nadużycie prawa do sądu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.