Wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2026, sygn. III FZ 321/26

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący złożył zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.

Skoro zatem Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia, w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia i obowiązku tego nie dopełnił, będąc jednocześnie poinformowany, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to WSA zobowiązany był zażalenie odrzucić. Wyjaśnić też należy, że w niniejszej sprawie Skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, czy to na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu.

Oceny tej nie podważa wniesione zażalenie, które nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia odnoszącego się do przedmiotu zaskarżenia, ani argumentacji mogącej skutecznie zakwestionować prawidłowość stanowiska WSA.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.