W przepisanym terminie Skarżąca wniosła zażalenie, zaskarżając orzeczenie
w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji. Przedmiotowego środka zaskarżenia Skarżąca nie podpisała.
Przewodniczący Wydziału w zarządzeniu z 1 lipca 2025 r. wskazał ponadto, że przed WSA prowadzonych jest szereg spraw ze skarg J. M.,
w których Skarżąca działa w ten sam sposób (...) Skarżąca uporczywie nie uzupełnia braków formalnych w postaci braku podpisu wielokrotnie składanych zażaleń. Za każdym razem wezwana do uzupełnienia braków formalnych przez podpisanie zażaleń są skutecznie jej doręczane z prawidłowym pouczeniem. W terminie do uzupełnienia ww. braków formalnych skarżąca składa wnioski o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków. Wniosków tych również nie podpisuje. Swoim postępowaniem celowo przedłuża postępowanie i uniemożliwia jego zakończenie.
Zażalenia w sprawach [...] i [...] zostały przekazane Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu Izbie Finansowej Wydziałowi III, natomiast w sprawach [...] i [...] - Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu Izbie Finansowej Wydziałowi II.
Zauważyć również należy, że w tutejszym Sądzie zawisłe są także sprawy ze skargi B. Ś. (krewnej J. M., zamieszkałej pod tym samym adresem) prowadzone pod sygnaturami: [...] oraz [...], która ma ten sam modus operandi, co J. M.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Pismo nie spełnia wymogów formalnych zażalenia, w związku z czym podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl § 2 powołanego przepisu, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.
Odnosząc treść przytoczonych wyżej przepisów do okoliczności rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że Skarżąca nie podpisała żadnego ze złożonych przez siebie pism, począwszy od skargi, przez licznie składane wnioski, kończąc na rozpatrywanym przez Naczelny Sąd Administracyjny zażaleniu. Jak wynika z akt sprawy, jest to sposób działania Skarżącej, polegający na generowaniu kolejnych postępowań sądowych, a następnie uporczywym ich przewlekaniu, który uniemożliwia sądowi nadanie dalszego biegu pismom Skarżącej i rozpoznanie sprawy. Wobec zwrócenia przez Przewodniczącego Wydziału I WSA w powołanym wcześniej zarządzeniu uwagi, że w sądzie tym toczy się szereg postępowań zainicjowanych przez Skarżącą, a także niezależnie przez jej krewną, w których osoby te przejawiają identyczne metody działania, trudno uznać taki stan rzeczy za przypadkowy. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa również, że pisma składane przez Skarżącą pozbawione są w zasadzie merytorycznej zawartości, ponieważ nie wynikają z nich konkretne oczekiwania Strony. Czyni to niemożliwym ustosunkowanie się do ich treści w jakimkolwiek trybie przewidzianym przepisami p.p.s.a.
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4, art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak
w sentencji.