Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Rz 87/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie (dalej: "Organ") z 19 listopada 2025 r. w sprawie ze skargi B. B. i J. B. (dalej: "Skarżący") w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, w uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie decyzji grozi powstaniem po stronie Skarżących trudnych do odwrócenia skutków finansowych, polegających na pobraniu podatku w zakwestionowanej przez nich wysokości, a następnie konieczności dochodzenia jego zwrotu w odrębnym postępowaniu, co wiąże się z ponoszeniem dodatkowych kosztów i nakładów organizacyjnych, które nie podlegają automatycznemu zwrotowi i niekoniecznie zostaną Skarżącym zrekompensowane.
Sąd pierwszej instancji podkreślił w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że nie kwestionuje, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może mieć wpływ na finanse Skarżących, jednakże bez wykazania jaka jest ich rzeczywista sytuacja majątkowa nie można dokonać oceny, czy w sprawie zaistnieje niebezpieczeństwo, o jakim mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Jak wskazał Sąd, to na Skarżących spoczywał obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej, czego w niniejszej sprawie – w ocenie Sądu – nie uczyniono.
Nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem, zażaleniem z 16 kwietnia 2026 r. Skarżący zaskarżyli postanowienie i wnieśli o jego uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania oraz wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej do czasu rozpoznania skargi przez Sąd pierwszej instancji. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucili naruszenie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 61 § 3 p.p.s.a.
W uzasadnieniu zażalenia Skarżący wskazali, że Sąd pierwszej instancji pominął rzeczywistą sytuację finansową Skarżących oraz jej wpływ na możliwość wykonania zaskarżonej decyzji. Jak podkreślili Skarżący, prowadzą oni działalność gospodarczą, która – jak wynika z podatkowej księgi przychodów i rozchodów za rok 2025 – przyniosła stratę w wysokości [...], co oznacza brak możliwości finansowania zobowiązań podatkowych z bieżących przychodów. Skarżący wskazali, że nie osiągają obecnie stałych dochodów, a J. B. pozostaje jedynym żywicielem rodziny. Stałe miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wynoszą około [...] i obejmują koszty mieszkania, mediów, żywności oraz leczenia i rehabilitacji. W tych okolicznościach – zdaniem Skarżących – obowiązek zapłaty podatku od nieruchomości w wysokości [...] rocznie stanowi dla Skarżących nadmierne obciążenie finansowe, którego nie są w stanie ponieść bez uszczerbku dla podstawowego utrzymania.