Wyrok NSA z dnia 30 lipca 2026, sygn. III FZ 340/26

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę, która nie została podpisana. Ponadto nie podano numeru PESEL strony oraz nie określono naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Skarżąca nie uiściła również od skargi wpisu sądowego. W związku z tym skarżąca została wezwana do usunięcia ww. braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi, w piśmie z 1 lipca 2025 r. skarżąca podała numer PESEL oraz określiła naruszenie prawa. Do pisma załączyła podpisaną skargę. Jednocześnie zwróciła się o zwolnienie jej w całości od wpisu sądowego. Postanowieniem z 11 września 2025 r. Starszy Referendarz Sądowy oddalił ten wniosek. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Następnie przesłano skarżącej zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Kielcach z 28 października 2025 r. o ostatecznym wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie podjęła w placówce pocztowej wezwania w terminie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 35 akt sądowych) wynika, że wezwanie skierowano na adres skarżącej, po raz pierwszy awizowano je 30 października 2025 r. Należało zatem uznać je za doręczone 13 listopada 2025 r. W terminie do dokonania tej czynności, czyli do 20 listopada 2025 r., nie uiszczono należnego wpisu sądowego (k. 36 akt sądowych). W konsekwencji Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę.

Argumentacja zawarta w uzasadnieniu zażalenia, że w okresie od 29 października 2025 r. do 18 grudnia 2025 r. skarżąca chorowała, a więc nie mogła odebrać przesyłki – może stanowić podstawę do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków. Z takim wnioskiem skarżąca wystąpiła i podlegał on rozpatrzeniu w odrębnym postępowaniu. Przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sprawie było wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi strony, nie zaś kwestia zasadności przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.